25 oktober 2007

We zijn bij het consultatiebureau geweest. Bij 2 jaar krijg je een kort gesprekje en kan je eventueel met vragen komen.
Met Aymee gaat het goed. Ze liep goed op ‘schema’. Ze is nu 87 centimeter en weegt nu 10.9 kilo. Best aardig voor zo’n tenger ding. Maar goed.

Ze moest ook blokjes stapelen en prompt begon Aymee te tellen. Er waren maar 7 blokjes, maar ze telde mooi door tot 10. De cb-arts was erg verbaasd, dat was toch vooruit lopen. En Aymee brabbelde goed en praatte ook redelijk goed en vlot volgens de arts. Verder waren ze alleen maar lovend over Aymee.

Nog even gepraat over enorme driftbuien die Aymee soms heeft. Maar het beste is gewoon negeren en zelf vrolijk je eigen ding doen. Dat is het beste. Maar soms ook wel enorm lastig. Maar goed, het bevestigd even dat je het wel op de goede manier behandeld. Toch ook wel weer fijn.

Volgend bezoek is nog niet bekend, we krijgen een oproep en mogen dan weer naar de ‘controleur’.


Wegens ziekte in huize Breteler is het volgende bezoek 25 oktober 2007 om 08:45 uur.


Volgend bezoek 24 september om 10:00 uur...


14 mei 2007

Laatste keer consultatiebureau voor Aymee’s tweede jaar.
Wij (Joost en Wendy) hadden een dagje vrij genomen. Een hele dag extra met onze kleine meid.
We hoefden er pas om 11:30 uur te zijn.
Toen we er waren moesten we even wachten. Maar dat geeft niks. Was toch een extra controle. We zullen zo wel weer weg zijn.
Aymee zit op Fysiotherapie omdat ze wat “laat” is met lopen en staan. (Wij vinden dat een beetje overdreven als je weet dat ze met haar geboorte maar1840 gram was)
Maar goed, na een aantal keren nee zeggen, toch maar toegegeven. Stel je voor dat er wel wat is. Dan ben je te laconiek. Dat kan ook niet.
We moeten zeggen, het heeft wel succes. Aymee had dat extra duwtje gewoon nodig. 

Monique (cb-arts) kwam ons halen. Net op het moment dat ze ons komt halen. Stopt Aymee met lopen aan de hand. (zul je altijd zien) Maar we hadden getuigen!!! (niet dat ze het niet gelooft, maar je weet maar nooit)
Aymee heeft even gelopen aan één hand en heeft overgestoken van de stoel naar een speeltafel. Na wat vraagjes konden we weer naar huis. We hebben 10 minuten binnen gezeten, omdat papa een beetje moest opscheppen. (geintje papa)
Dus nu kunnen we met 2 jaar terug komen. (Ach wat erg, dan hebben we vakantie)

 Maar Monique was zeer tevreden met wat ze nu zag.